شعر من برای استاد قهرمان که امروز در روزنامه خراسان منتشر شده است: 

قهرمان رفت و خراسان غزل می گرید

هم خراسان و هم ایران غزل می گرید

قهرمان رفت که پیش اخوانش باشد

چشم ابری زمستان غزل  می گرید

شانه ی شهر از اندوه فرو افتاده ست

بید مجنون خیابان غزل می گرید

شعر مانند یتیمی پدر از کف داده

سر نهاده ست به دامان غزل می گرید

نشد آلوده ی  منت کند او نانش را

در غمش سفره ی بی نان غزل می گرید

ماه رفته ست و پلنگی که شده دیوانه

با غزالان پریشان غزل می گرید